Jak ustalić czynsz rynkowy w przypadku braku obiektów porównawczych?

Typowa analiza rynku nieruchomości przy odpowiednim poziomie wiedzy i umiejętności korzystania z coraz bardziej zaawansowanych narzędzi badawczych pozwala określić w sposób dość precyzyjny wpływ poszczególnych czynników na wartość nieruchomości lub poziom stawki czynszu. Coraz częściej jednak pojawiają się zlecenia, w których wykonanie pomiaru bezpośredniego jest niemożliwe z tego prostego powodu, że w warunkach rynkowych taki przedmiot nie jest oferowany.

W jednej ze spraw rzeczoznawca musiał się zmierzyć ze zleceniem w którym należało oszacować wynagrodzenie w postaci czynszu za korzystanie z części nieruchomości wspólnej, a konkretnie z części tarasu przylegającego do jednego z mieszkań w budynku wielorodzinnym. Właściciel lokalu nabył mieszkanie z tarasem o nieprecyzowanej w akcie notarialnym powierzchni. Od części wspólnej, również stanowiącej taras, jego tarasu nic nie odgradzało. Do czasu… Developer kończąc inwestycję zamontował barierkę, która skutecznie wskazała granice tarasu przylegającego do mieszkania oraz części wspólnych stanowiących taras. Podobno jej obecność była zgodna z projektem budynku. Układ budynku był taki, że ze spornej części tarasu mógł praktycznie korzystać jedynie właściciel opisanego lokalu. Wspólnota mieszkaniowa zażądała wynagrodzenia za korzystanie z części wspólnej.

Nie ma możliwości by wprost odpowiedzieć na pytanie o czynsz za wynajem tarasu, gdyż nie po mamy przy mieszkaniu taras, by wynajmować go komukolwiek. Co innego natomiast jeśli chcemy wynająć mieszkanie. Wtedy obecność takiego tarasu może być dodatkowym atutem. Czy to będzie atut znaczący? Cóż, dokonano takiej analizy i okazało się, że poziom czynszu za mieszkania posiadające dodatkowe, ponadstandardowe powierzchnie jest wyższy od posiadających standardowe dodatki. Nie jest to jednak duża różnica i można się spodziewać, że czynsz wzrośnie co najwyżej o kilka procent. Trudno powiedzieć, czy strony poznając te realia uznają je za właściwe dla rozwiązania sprawy visit this site.

Faktem jest również, że Wspólnota ustaliła też stosowną uchwałą „prawo lokalne” które mówi o wysokości opłat za utrzymanie części wspólnych. Każdy z właścicieli lokali ponosi koszty utrzymania nieruchomości wspólnej wynikające z wielkości udziału w nieruchomości wspólnej oraz uchwalonej stawki w przeliczeniu na metr kwadratowy mieszkania. Być może skoro stan faktyczny jest taki, że korzystać ze spornej części tarasu może jedynie właściciel jednego z mieszkań, to również jego udziałem powinny być co najmniej koszty utrzymania tego przedmiotu sporu.

Czas przyniesie rozwiązanie, do Sądu idziemy po wyrok, a niektórzy twierdzą, że może nawet po sprawiedliwość.